4!

Hier ben ik nog eens,weer een tijdje geleden.
Met onze Zeb gaat het eigenlijk heel erg goed,hij gaat graag naar school iedere dag,geniet van de liedjes en versjes die hij leert op school.En vooral van met de vriendjes te spelen in de klas en tijdens de speeltijd.
Zijn favoriet is de grote houten trein op de speelplaats,daar zit hij blijkbaar heel veel in(heb een spion ons Itha).
Als ik de kindjes ga halen s'middags dan komt Zeb heel erg hard aangelopen.
Ja hij heeft meer energie en een iets betere condtie dan voor de fontan en dat laat ie duidelijk merken.
Alleen de kou speelt hem wat parten, bij heel erg koud weer gebruikt hij meer energie om gewoon warm te kunnen blijven en dan moet zijn hartje dus dubbel hard werken,hij verbruikt dan meer calorien en da moet ergens aangevuld worden,dus een extra koekje of een chocolatje helpt dan meteen!!!Daar bekomt hij direct van gelukkig.

Ons Itha is op de sukkel, in de herfstvakantie begon ze te hoesten en da is zowat blijven sluimeren en daarna weer snot.
Nu afgelopen zaterdag mochten ze alle twee met hun lieve meters na de grote sint show in Antwerpen,super leuk natuurlijk en ze hadden er allemaal zin in.
Maar Itha begon op het einde van de show in de zaal over te geven,het virus doet de ronde op school.
Dus een helse terugrit vanuit Antwerpen naar Hamont, met veel zakjes gevuld zal ik maar zeggen.
Gelukkig is ze aan de beterhand nog gewoon heel slap en het eten gaat nog niet goed natuurlijk.

Voor de rest allemaal leuke dingen in deze sint periode,we zijn naar de sint intocht hier in Hamont geweest met een mooie show erbij, dat vonden ze ook mooi,alleen was zeb wel in slaap gevallen op mijn schoot, het duurde wat lang denk ik.
De dag daarna kwam de goed heilig man hier thuis op bezoek,we hadden ze dat wel verteld op voorhand.
Ze zaten mooi te wachten op hun stoeltjes en het was heel spannend allemaal.
Toen ze dan binnen waren stond Zeb een beetje verbaasd te kijken dat sint en piet echt alles weten en alles zien!!!
Itha kon haar kwebbel niet houden en vertelde honderd uit aan sint wat ze graag wil en wat ze al haar schoen had enz...

En dan dit weekend, ja dan wordt onze zoon al 4 jaar op 4 december!!!
Wie had dat 4 jaar geleden kunnen denken bij zijn geboorte en de zware eerste weken van zijn leven.
En nu na 4 openhart-operaties en vele andere ingrepen staat onze man er, sterker dan ooit tervoren, ja het is ne straffe onze Zeb,doe het hem maar na!

Snot!

Itha is al een week aan het hoesten met heel veel last van slijmen, vooral s'nachts,naar de dokter geweest nieuwe hoestfles en nu maar hopen dat het vlug weggaat.
Ze is best fit hoor alleen maar hoesten.
Zeb heeft sinds vrijdag de welbekende groene snot!
Ik hoop dat het daarbij blijft, vind het een beetje akelig zo de eerste keer ziek worden na de operatie,ik zei het al eerder, hoe gaat zijn lichaam reageren op koorts?
Maar zover zijn we nog niet, misschien overwint hij het deze keer wel zonder echt ziek te worden.
Hij neemt sinds deze week Brochovaxom,hopelijk is ie dan beter bestand tegen al die vieze beestjes

De sint is in het land en de kids hebben gisteren hun schoen gezet.
Deze morgen vroeg wakker en ja hoor hij was geweest.
Twee heel gelukkige gezichtjes.

Goeie start!

Deze morgen werd Zeb wakker en wilde niet na school zei hij,ik heb toen gezegd dat zijn woefie(knuffel)meemocht!
Toen kon ie de wereld aan,wassen, kleren aan, eten en hop naar school met zijn mooie cars boekentas.

Hij huppelde bijna op weg na de speelplaats,grote zus liep trots naast hem.
Zijn knuffel mag hij meenemen in de klas de eerste dagen die heeft ie echt nog nodig, maar dat zal snel minder zijn als ie zich helemaal ok voelt in de klas.

Bij het afscheid pakte hij me zo stevig vast voor een knuffel en een mega dikke kus,dat ik dacht oei die gaat huilen en me niet meer loslaten.
Maar nee hoor meneer zei "dag mama tot straks"
En daar liep ik dan terug naar de auto, heel erg trots, maar het was een beetje een raar gevoel voor me,wij twee zijn bijna constant bij elkaar geweest de laatste maanden.
Maar het is super goed dat hij alweer terug naar school kan en weer gewoon kind kan zijn,zoals het hoort!

Deze middag stond ik natuurlijk al op tijd te wachten om ze te gaan halen,daar kwam de rij aan,Itha had Zeb aan de hand zoals een echte grote zus dat doet.
Ik had verwacht dat ie heel erg moe zou zijn na een ganse voormiddag met speeltijd,maar toen ie me zag kwam ie aangelopen en vloog in mijn armen,hij was zo blij.
De juf zei me direct dat alles prima was gegaan,geen enkel probleem, oef de eerste dag zit erop.
Morgen en woensdag nog naar school en dan rest van de week vrij, misschien is het wel goed dat het maar een korte week is,dan kan ie rustig bekomen van zijn nieuwe start!

1 september.

Nu maandag is het dus zover,Zeb mag naar school.
Dit schooljaar is hij dus niet gestart wegens tegroot infectie gevaar,zo vlak voor de operatie.
Nu is het dus eigenlijk voor hem 1 september!
Hij heeft er wel zin in zegt ie,met de vriendjes spelen.
Vlak voor de vakantie had ik op school een bespreking over hoe Zeb zijn toestand nu is en wat hij qua conditie aankan enz.
We hebben samen besloten dat hij gewoon gaat proberen om een halve dag te gaan, met speeltijd,als we merken dat het toch te zwaar is voor hem, dan gaan we weer samen zitten en bespreken dan wat we doen.

Voor ons is het ook wennen aan zijn nieuwe situatie,we merken dat hij duidelijk meer energie heeft en echt fitter is natuurlijk.
Maar hoe reageert hij op erge kou?
En als ie koorts heeft is het dan nog zo een slappe vod of kan hij koorts nu iets beter aan dan voordien?
We weten het nog niet,we moeten dus Zeb zelf ook weer opnieuw leren kennen!!!
Al de rest van vorig schooljaar blijft gewoon gelden,als hij valt moet zijn wonde ontsmet worden omdat er kans is dat hij endocarditis(ontsteking aan de hartkleppen of hartwand)oploopt door een vuile wonde.
Ziektes zoals een longontsteking en keelontsteking zijn voor hem zeker niet goed,hopen dat hij dat niet krijgt.

Voor de rest hoop ik dat hij het gewoon heel fijn gaat hebben in zijn klasje met de vriendjes en de nieuwe juf.
En dat Zeb gewoon Zeb kan zijn en dat ze hem niet altijd als de hartpatient gaan zien.