Wij twee samen.

Een berichtje vanuit mijn toverbed(uitklapbed)in Leuven.
Zeb ligt al lekker te ronken in zijn bed.
Het was een drukke maar snelle namiddag, alles volgde elkaar mega snel op.
Om kwart na 3 waren we op de afdeling en om half 4 kregen we een kamer,lichte paniek een 3-persoonskamer!!!
Ze zag al snel dat ons dat niet echt aanstond en na even wachten kregen we een kamer voor ons alleen.
En toen begon het, de anestesist stond te wachten met enkele vragen, dan de kinderarts voor een kort onderzoek.
We willen niet dat zeb geprikt wordt zonder verdoving, dus onze vraag was, kan hij lachgas krijgen?
Ze dacht niet dat er zo laat nog iemand in huis was om dat te komen doen!
Weer paniek bij mij.Maar ze ging het navragen.Terug op de kamer was de psychologe er al en na een kort gesprek, hoorde we de kar van het lachgas al aan komen rollen.
Joepi geen panische Zeb!!!
Hij kreeg zijn masker op en het gas deed zijn werk,hij is dan gewoon wakker en voelt ook nog wat ze doen, maar het besef achteraf is weg.

Heel erg stoer en dapper was hij en de verpleegsters en de dokter waren heel trots op hem en zeiden dat ook de hele tijd,mama en papa ook trots, zo een bikkel als hij is!
En dan een prik -pakje kiezen en na de kamer waar dan ook direct de cardioloog binnen kwam met een zeer gedetailleerde uitleg over wat er gaat gebeuren morgen.

Zo alles zat erop en zijn we maar gaan eten!
Dat was het wel zowat denk ik,o nee nichtje van Zeb en Itha dat stage loopt in gasthuisberg kwam nog even op bezoek.

Daarna is papa naar huis gegaan onder lichte dwang van Zeb hihi,ik had gezegd als papa weg is dan mag je helpen het toverbed klaarzetten!!!

Nu ga ik ook slapen zal een lange nacht worden, want hier is het allesbehalve rustig.

Morgen staat Zeb als eerste op de lijst dus zo rond 8 u zal ie naar beneden gaan voor de cathe.
Meer nieuws morgen,slaapwel!