Het is allemaal niet niks!

Toen we aankwamen voor het bezoek van 16 u, zat Zeb recht in bed, al zijn knuffels in zijn armen als bescherming,de kinesiste was met hem aan het werken.
Ze duwde heel hard op zijn buik, hij moet een gevoel van druk krijgen zodat hij vanzelf gaat hoesten.En dat doet ie ook heel goed.
Veel pijn heeft hij dan wel,het is vreselijk om aan te zien en om hem dan te horen huilen met zijn nog schorre stemmetje. Toen zag hij ons en toen was het hek van de dam, hij pakte me vast en riep op de kinesiste "hou ermee op!!!!". Ze waren toen al bijna 20 minuten aan het oefenen met rustpauzes. Daarna had hij even nodig om te bekomen.

Het is Zeb zijn dag ook niet,hij is nors en boos en verdrietig,elk bezoek begint en eindigt met een grote huilbui,zo zielig.

Zijn hartmedicatie zijn ze aan het afbouwen met het oog op misschien morgen of overmorgen naar de kamer te mogen. Longfoto was vandaag weer ok en alles blijft stabiel voor de rest.
Hij zal dan nog wel verschillende catheters in hebben en zijn pacemakerdraden steken er ook nog in en dan nog de longdrains+blaassonde.
Het is allemaal niet niks!

Ik heb mijn Itha-tje even gezien deze namiddag,opa en oma kwamen even met haar langs tussen twee bezoeken door. Het was heerlijk om ze weer te knuffelen en te zien doen.
Opa heeft haar leren kaarten en dat vindt ze geweldig. Nu kan hij wel uren met haar gaan kaarten. Ze is zo flink bij oma en opa.