Zo zielig.

Toen we aankwamen voor bezoek van 13.15 u zat ie helemaal geinstalleerd rechtop in bedje.
Zijn knuffels zitten dan rond zijn buik en borst en als ie moet hoesten dan neemt hij die vast en da geeft dan wa tegendruk voor de pijn.
Dat heeft de kinesiste hem geleerd.
Hij had vanmorgen goed meegewerkt met haar en ook bellen geblazen.

Dan gingen we bij hem zitten ieder aan een kant dan neemt ie ons hand vast om nooit meer los te laten.
We hebben samen de post bekeken vond hij heel fijn,hij was benieuwd wat er in zat en haalde het er zelf uit.(merci familie Tibax).

Daarna keek hij best zielig en beetje verdrietig,ik kneep eens in zijn hand en na een paar keer deed hij het ook bij mij.Ik zei doe ook ma eens bij papa en we maakten beetje een spel ervan, dat ie ons zo hard kneep dat we auw zeiden,toen kreeg ik een mini mini lachje van hem.

Zijn longfoto was netjes zei ze,het slijm zit dus nie vast en ook niet laag in zijn longen,het is puur bang en pijn om te hoesten!
Als hij dus niet voldoende hoest moeten ze weer intuberen.

Toen was het bezoek gedaan hij wist het al hield onze handen stevig vast.Erna kwam bij hem zitten maar ik ,moest me echt losrukken van hem,hij had mijn horloge vast.
Hij moest airosollen en nog kine krijgen,da lukt echt niet bij hem als we daar zijn dan werkt hij absoluut niet mee.
Dus voor zijn goed moeten we dan echt weg hoe hartverscheurend het ook is.
Ik hoop maar dat ie niet boos wordt op ons omdat we hem daar zo achter laten,want ik merk dat hij zich wat begint af te sluiten af en toe voor ons!