Voor altijd samen.

Het is ongelooflijk!Ik heb er geen woorden voor!
Onze Zeb is terug dicht bij mij,hij ligt in zijn bed langs me met de duim in de mond.
Op intensieve heeft ie eigenlijk niet geduimd,wilde niet voelde zich te slecht?
Hij had me gisteren al gezegd als we op de kamer zijn ga ik duimen,precies dat ie op ic zich groot wilde houden en stoer om het allemaal aan te kunnen.
Hij is daarstraks ook al duimend in slaap gevallen.
Het is wel effe wennen zo op de afdeling, geen constante controle meer.
Ik heb geen monitor waarop ik naar kan kijken en das af en toe beetje moeilijk voor me,ik wil dat allemaal onder controle hebben he.
Hij werd namiddag wakker en had echt veel pijn, hier moet je dus zelf beetje aangeven wanneer het tijd is voor pijnstilling,nu ik dat weet ben ik er als de kippen bij natuurlijk,iets voor het uur dat hij iets krijgt, bel ik al zodat het juist op tijd aankomt he.

Morgen moeten we een echo van zijn hart laten maken,kijken of er niet teveel vocht zit en de hartfunctie enz.
Prof G is recht voor de raap en zei ons, als Zeb van de kamer na de buiten deur kan lopen dan mag ie instappen in de auto en na huis.
Dus hij bedoelt, we gaan het op Zeb zijn tempo doen,rustig aan en zien wat ie aankan he.
Ma hij moet morgen beginnen stappen en we moeten naar buiten met hem, frisse lucht in enz!!!
Pff effe wennen!

Wat Zeb al de hele dag zegt "he mama weer lekker samen!!!Voor altijd he?"