Goed begonnen.

Deze morgen stond Zeb zelf op, kwam naar me toe en vroeg "Mama moet ik vandaag naar het ziekenhuis?"
We hebben ons klaargemaakt en samen Itha naar school gebracht,daar wensten de juffen en de ouders die we tegen kwamen, ons heel veel succes en veel moed!
Hier aangekomen kregen we een eenpersoonskamer en mochten we direct een longfoto laten maken.
Hij moest op een speciaal hoog bankje gaan zitten en wij moesten wachten achter het raam,hij deed dat zo goed, geen tranen.Daarna grabbelen in de doos voor een knuffel.
Dan wegen en meten en de cardiologe onderzocht hem nog,alles ok.
Dan was het tijd voor de gevreesde prik(bloed trekken)we hadden verteld tegen de dokter dat hij heel moeilijk te prikken is en heel angstig is.
Na overleg en veel nadenken kwam de dokter met een gepaste oplossing,hij krijgt toverzalf op de armen en hij krijgt lachgas via een maskertje.
Dat ging zo goed hij heeft goed geblazen in het masker om de ballon op te blazen en niks gemerkt van het prikken.
We zijn zo trots op hem hij liet het allemaal mooi toe.
Hij is echt wel stoer en dapper onze man.
Seffens komen opa en oma met Itha dan kunnen ze nog lekker even knuffelen.