Hij vraagt ook aan de verpleegster van dienst vandaag Hilde,als hij iets wil of pijn heeft ofzo,ook dapper voor een knaap van 3,5 jaar.
De slijmen blijven hem parten spelen hoor,je hoort hem rochelen en dan voelt hij dat ie moet hoesten, zijn saturatie daalt nogal en na de hoest stijgt die weer direct,dus dat is wel goed.
Hij heeft zijn pijnlijk spuitje gekregen tegen bloedklonters,hij mocht kiezen nu met mama erbij of straks als mama weg was,hij heeft voor het eerste gekozen en bijna niet gehuild.
Daarna airosollen terwijl we samen naar thuis keken.
Hij werd erg moe ma hij ging nie slapen,ik zei papa gaat thuis slapen en mama in een ander ziekenhuis en hij vond dat goed.
Hilde is bij hem komen zitten wij hebben onze spullen gepakt en konden zo vertrekken zonder een huilende Zeb.
Ik riep nog mama belt straks nog he,ja zei hij en hij zwaaide nog,we stonden paf!
superflinke Zeb! je doet dat goed venteke, en op de foto kan je echt zien toe trots je mama op je is!!!!
BeantwoordenVerwijderenWouw wat een dapper jongetje is het toch. Het is ook niet niks als je langere tijd op de IC moet blijven en papa en mama niet altijd bij je mogen blijven.
BeantwoordenVerwijderenHopelijk gaat het snel genoeg vooruit omnaar een kamer te gaan en papa en mama er de hele dag bij mogen zijn!
Groetjes Mirjam Mark en Pirke
Fijn dat de hartchirurg een moie boodschap kon overbrengen. En dan het hoesten voor de slijmpjes....hartverscheurend om hun te zien worstelen met slijm ene angst om te hoesten ivm de pijn !! Maar hij is vast en zeker heel erg flink !!!
BeantwoordenVerwijderenHoud moed !!
Groetjes, Talitha